Medisch verslag van 10-05 door Michel Walravens

Onderzoek

De laatste tijd wordt speciale aandacht besteed aan versnelde atheromatose bij lupus (zie ook tijdschrift van maart 2004 “Vroegtijdig dichtslippen van slagaders bij lupus” - Nele Caeyers).

Dit is op dit congres overduidelijk. Bijzonder veel onderzoek wordt gedaan naar de rol van de endotheelcelen (=cellen die de bloedvaten aan de binnenkant aflijnen ; zie CIB dossier in het tijdschrift over de bloedvaten) bij dit proces.

Bijzonder interessant is dat in dit proces bloedstolling en ontsteking op mekaar inwerken, normaal ten gunste van de bloedvaten doch bij lupus soms ten koste van de bloedvaten. De details zouden ons hier te ver leiden doch dit wordt een mooi onderwerp voor een CIB dossier.

Dit onderzoek gaat echter veel verder dan Lupus. Door deze research wordt ook het mechanisme van atheromatose (“aderverkalking”) stilaan duidelijk. En dit kan de meerderheid van de wereldbevolking ten goede komen. Bloedvatvernauwing is één der belangrijkste doodsoorzaken in de ganse wereld. En dit is dan weer hoop voor de Lupuspatiënten. Want hoe meer mensen van de research kunnen genieten hoe meer de farmaceutische industrie het onderzoek naar nieuwe geneesmiddelen zal steunen.

Alleen voor de bloedvaten? Dit onderzoek brengt ongetwijfeld ook nieuwe behandelingen met zich voor de andere organen.

Nieuwe behandelingen

Van 7.00u tot 8.30u vanmorgen werd voor patiënten een overzicht gegeven van de nieuwe medicijnen in onderzoek. (zie verslag Nele)

Van 17.00u tot 19.30u werden voor artsen uitvoerig de resultaten van Mycofenolaat Mofetil (MMF) “CellCept” naar voren gebracht. En deze zijn absoluut hoopgevend.

Bij nierlupus zijn de resultaten minstens even goed als met cyclofosfamide (Endoxan), maar met veel minder nevenwerkingen.

Gezien men echter niet te snel conclusies mag trekken uit studies en gezien het belang van een grondige behandeling van nierlupus wordt echter toch nog voor voorzichtigheid gepleit. Ook niet alle patiënten zullen goed reageren op MMF.

Interessant is ook de ervaring van Graham Hughes uit Londen. Zoals iedereen gebruiken zij cyclofosfamide voor nierlupus, doch in heel wat lagere dosis. Hun resultaten zijn even goed met veel minder nevenwerkingen. Hij pleit er dan ook voor nog steeds de behandeling te beginnen met cyclofosfamide maar over te schakelen op MMF in lagere dosis voor onderhoudsbehandeling of in hogere dosis indien cyclofosfamide geen resultaat geeft.

Lupus en zwangerschap

De sessie over lupus en zwangerschap legde nogmaals de nadruk op het belang van goede informatie en voorbereiding van elke zwangerschap. In die gevallen is het resultaat meestal goed.

Echter ook met opstoten tijdens de zwangerschap moet sterk rekening gehouden worden en deze moeten intensief behandeld worden met cortison, Imuran en/of Plaquenil.

Ook zwangerschapsvergiftiging (pre-eclampsie) komt bij lupus meer voor. Hierin spelen antifosfolipidenantistoffen een bijzonder belangrijke rol. De overgrote meerderheid van lupusmoeders die zwangerschapsvergiftiging krijgen, hebben deze antistoffen. Een eventuele volgende zwangerschap moet dan ook zeer goed voorbereid en behandeld worden met Heparine en Aspirine (antistolling).

Alhoewel hier niet echt nieuwe dingen ter sprake kwamen, was het toch goed alles nog eens op een rijtje te zetten.

Posterpresentatie

Bij de posterpresentatie waren er wel nieuwe dingen.
Een groep uit Israël heeft een nieuwe techniek op punt gezet om het hartje van de foetus echografisch te onderzoeken vanaf de twaalfde zwangerschapsweek. Zij kunnen een hartblock diagnosticeren vanaf het allereerste begin en hebben dan ook zeer goed resultaat met de behandeling ervan.

Zelf hebben wij onze ervaringen getoond met gunstige preventieve behandeling van congenitale hartblock. Nieuw en belovend maar aantal nog te klein om reeds als bewezen te worden beschouwd. We hebben dan ook afspraken gemaakt voor verder gezamenlijk onderzoek.

Uit het fundamentele werk weerhouden we vooral het werk van Virginia Pascual en haar groep uit Dallas. Zij tonen het belang aan van Interferon in het ontstaan van auto-immuniteit. Het belang van haar bevindingen ligt weer in mogelijks nieuwe medicatie.

Michel Walravens