Medisch verslag van 13-05 door Michel Walravens

Huidlupus

Donderdag 13 mei waren er nog twee zeer goede sessies. De eerste ging over huidlupus. Tientallen beelden van de meest zeldzame vormen van huidlupus werden getoond en de wijze waarop ze van mekaarkonden onderscheiden worden (oa met biopsies) werden besproken. Bij de behandeling van huidlupus spant Plaquenil nog steeds de kroon, doch alle nieuwe lupusmedicaties worden ook hier intensief bestudeerd. In de komende jaren zijn er hier zeker verbeteringen te verwachten.

Registratie van de ziekteactiviteit

De laatste sessie ging over registratie van de ziekteactiviteit bij lupus met gestandardiseerde registratiesystemen en de waarde hiervan. Voorbeeld hiervan is de SLEDAI (Systemic Lupus Erythematosus Disease Activity Index).
Dit zijn evaluatiesystemen die ons heel wat leren over het verloop van lupus zowel van de ganse groep als van de individuele patiënt. Deze systemen houden rekening met alle symptomen, klachten, orgaanaantastingen en laboafwijkingen.
Om dit te kunnen gebruiken is zowel van de patiënt als van de arts een extra inspanning nodig. Eens deze systemen in een centrum op gang zijn is er heel wat mogelijk oa op gebied van medicatiestudies. Ook vergelijken van de resultaten vb van land tot land is hier mee mogelijk.

Conclusie

Als besluit kunnen we stellen dat uit dit congres duidelijk bleek dat de behandeling van lupus op verschillende punten op een keerpunt staat. Dit wordt mogelijk dank zij de nieuwe technologieen enerzijds om medicaties te vervaardigen, anderzijds om diepgaand onderzoek te doen naar de rol van verschillende moleculen in en buiten de cel bij het ontstaan van lupus.
Spijtig genoeg zijn deze technologieen zeer duur wat hun toepassing dikwijls afremt. In elk geval is er een zeer hoopgevende evolutie.

Michel Walravens