|
|
Hoe depressogene gedachten aanpakkenRubriek: Psychosociaal In het vorige nummer bespraken we de behandeling d.m.v. cognitieve gedragstherapie. Voor sommige mensen is dat echter een te grote stap. Daarom bespreken we andere mogelijkheden. Een populaire vorm van “zelfhulp” is het lezen van zgn. zelfhulpboeken of het volgen van cursussen over zelfhulp. Eén van de boeken die een hit werd in meer dan dertig landen is “Vier vragen die je leven veranderen” van Byron Katie. Die dame trekt ondertussen volle zalen in Europa en de VS voor haar cursussen “The School of The Work” genoemd. De vraag die zich dan stelt is: “Is dat pulp of zijn die cursussen of boeken waardevol?” De methode van Byron Katie (ook bekend als “Katie”) is niet spectaculair en zeker niet nieuw te noemen. De eerste 3 stappen van haar methode hebben zelfs heel veel weg van de cognitieve therapie. De onderliggende basisprincipes van de theorie zijn aansprekende levenswijsheden waar in feite niemand iets op tegen kan hebben. Het is echter geen wondermiddel, zoals in de media nogal eens beweerd wordt. In essentie gaat het om een leerproces: leren accepteren van wat er is, wat je toch niet kunt veranderen. Nu is een proces is iets wat je moet doorlopen, wat tijd en inzet vergt. Als je de theorie en de methode ernstig neemt en eerlijk met jezelf durft zijn, werpt hij wel degelijk zijn vruchten af. De methode is zelfs heel succesvol voor mensen die erg 'in hun kop' zitten. Psychologen, therapeuten en andere hulpverleners integreren de vraagmethode steeds vaker in hun werk met cliënten. Katie vindt het best: ze hecht niet aan de exclusiviteit van haar systeem. Vier vragenJe gedachten gaan de hele dag maar door. Je kunt er niks aan doen om ze te stoppen. Veel mensen doen van alles om zich beter te voelen: ze sluiten zich aan bij een bepaalde religie, ze hangen een of andere oosterse wijsheid aan, doen aan new age of ze gaan mediteren, maar ondertussen gaan je gedachten gewoon door. De basisgedachte is dat we overstuur geraken van onze eigen gedachten over gebeurtenissen en niet over de gebeurtenissen zelf. Vaak zijn die gedachten niet reëel. Elke gedachte over een gebeurtenis (waarvan je denkt dat die je benadeelt, zorgen baart enz.) kan onderworpen worden aan een onderzoek. Door vragen te stellen en de kwestie om te draaien, kom je er haast vanzelf toe om een heleboel overtuigingen die je in je dagelijks leven dwars zitten, los te laten. Dat gaat dan wonderwel haast vanzelf, dus je moet echt geen moeite doen om wat je voelt te proberen te veranderen.
Na die vier vragen komt de omkering, een kans om het tegenovergestelde te ervaren van wat jij gelooft dat waar is. Omkeringen laten je verborgen stukjes over jezelf zien, teruggespiegeld door anderen. Sta stil bij elke omkering en kijk welke voor jou goed voelen. De subvragenTijdens “The School for The Work”, wordt gebruik gemaakt van verschillende subvragen.
Zonder die vragen blijft de oorspronkelijke gedachte de verborgen oorzaak van veel leed en misverstanden en komen er steeds soms onjuiste denkbeelden uit voort. Voorbeelden van bevraagbare gedachten bij CIB
Die voorbeelden zijn niet bedoeld als kritiek op de schrijver, wel een uitnodiging om die gedachten te onderzoeken.) Als je een probleem hebt, schrijf dat dan eerst op. Zo zet je even die gedachte stil, anders gaat het toch alleen maar door in je hoofd. Vervolgens stel je de vier vragen en je keert de zaak om. De methodiek van Byron Katie wordt inmiddels wereldwijd toegepast. Om het idee van Het Werk te kunnen verspreiden richtte ze in de V.S. een non-profit organisatie op, die gratis workshops geeft en boekjes en werkbladen publiceert. Ook in Nederland is zo’n stichting in het leven geroepen. De website van Byron Katie: www.thework.com ‘Er is geen verhaal dat jou is of |
|
| CIB zijn ernstige aandoeningen.
Het stellen van de diagnose is een zaak van de huisarts of de specialist. Voor medisch advies, raadpleeg uw arts. | |