Aandoeningen van de bovenste luchtwegen en het Sjögren-syndroom
Rubriek: Medisch - Sjögren-syndroom
Dit artikel bestaat uit 2 delen:
1. Aandoeningen van de bovenste luchtwegen en het Sjögren-syndroom
2. Aandoeningen van de bovenste luchtwegen en het Sjögren-syndroom: Vragen
Uit de voordracht van dokter G. D'Hont, neus-keel-oorarts in het AZ Sint-Jan te Brugge, gehouden voor de afdeling West-Vlaanderen van de Liga.
De bovenste luchtwegen
Onder de bovenste luchtwegen verstaan we de neus en de sinusholten. Dit zijn verschillende organen met andere functies en reacties.
De neusholte
De neusholte is door een benig tussenschot in twee gelijke helften gescheiden.
Aan beide zijden van de neusholten bevinden zich drie neusschelpen; zo is elke neusholte in drie neusgangen verdeeld.
De bovenste neusgang bevat het einde van de reukzenuw; de beide onderste doen in hoofdzaak dienst als ademwegen.
In de overgang tussen de neus- en keelholte zien we de opening van de buis van Eustachius (genoemd naar de arts die deze buis ontdekte), die een rechtstreekse verbinding met de trommelholte tot stand brengt.
De neusholte is van binnen bedekt met bloedrijk slijmvlies dat steeds vochtig is en dat dient om de ademhalingslucht met vocht te verzadigen, op lichaamstemperatuur te brengen en zoveel mogelijk te reinigen; dit laatste door de neus- en de trilharen.
Bij een te grote hoeveelheid ziektekiemen komen onze afweerreacties op gang met duidelijke ziektebeelden, zoals verstopte neus, koorts en ettervorming.
De sinussen
Onze sinussen omvatten de:
- maxillaire sinussen (kaaksinussen)
- frontale sinussen (liggen boven de ogen en kunnen zeer verschillend zijn van grootte)
- ethmoïdale sinussen (liggen tussen de ogen, zijn het reukepitheel en een rest van het veel meer ontwikkeld reukorgaan bij de dieren)
- sfenoïdale sinussen (zijn wigvormig en liggen achteraan in de neus)
Een sinus is een met lucht gevulde holte, bekleed met een bijna onzichtbaar dun slijmvlies met haarfijne bloedvaten.
Bij inflammatoire reacties is er zwelling van dit slijmvlies zodat de opening en de ruimte kleiner worden. Deze infectie en slijmvorming is hardnekkiger in de sinus dan in de neus omdat die in een gesloten ruimte zitten.
Sinusitis en de dokter
Ettervorming door infectie kan in de sinussen de ziekte onderhouden. R.X.-opnamen zullen de diagnose moeten bevestigen. Indien voorgeschreven antibiotica niet helpen neemt men zijn toevlucht tot sinuspuncties onder lokale verdoving.
Behandeling bij chronische sinusitis
20 à 30 jaar geleden werden de sinussen chirurgisch geopend: zware ingreep en lange zieken-huisopname
Nu wordt het ostium (de opening) verbreed via een endoscopische ingreep
Voordeel: korter ziekenhuisverblijf (l à 2 dagen)
Nadeel: er wordt te gemakkelijk overgegaan tot dergelijke ingreep.
Eén van de mogelijke verwikkelingen is meningitis (hersenvliesontsteking).
Door de bredere opening naar de sinus, fungeert die als een neus en komen er méér partikels binnen, vandaar meer slijmvorming.
Bij auto-immuunziekten zoals lupus, sclerodermie, Sjögren, zijn de risico's op infecties nog groter ten gevolge van een verminderde immuniteit.
 Terug naar Artikels
|
