RNP antistoffen zijn kenmerkend voor MCTD

M.-L. Van Roosebeke

Soms spreken mensen over MCTD als ze lupus en Sjögren hebben. Dat klopt niet. MCTD is een overlapsyndroom met symptomen uit twee of meerdere van de drie volgende aandoeningen: SLE, progressieve systeemsclerose en polymyositis. Daarbij kunnen er tekens van reumatoïde artritis voorkomen; ook het Sjögren-syndroom wordt vaak vastgesteld. MCTD wordt als een aparte ziekte beschouwd, sinds G. Sharp, Amerikaans reumatoloog, bij een subgroep van lupuspatiënten de antistof RNP aantrof. De aanwezigheid van RNP in het bloed is een voorwaarde voor het stellen van de diagnose.

De klachten die MCTD-patiënten hebben, kunnen per ziektegeval aanzienlijk verschillen. Toch zijn er enkele symptomen die opvallen: het Raynaud-fenomeen, het CREST-syndroom, huidafwijkingen zoals morphea, spier- en gewrichtsklachten, longafwijkingen, o.a. verbindweefseling van de longen, een functiestoornis van de slokdarm en extreme vermoeidheid die wisselt naargelang de activiteit van de ziekte. Die vermoeidheid is heel intens en gaat niet over door te rusten.

Nieraantasting, hoofdpijn en neurale afwijkingen komen voor, vnl. de trigeminusneuralgie en aantastingen aan het centrale zenuwstelsel.

De zon, die bij SLE een opvlamming kan uitlokken, hetgeen bij iedere patiënt verschillend is, blijkt minder invloed te hebben bij MCTD. Toch moet ook de MCTD-patiënt zoals iedereen uiterst voorzichtig zijn. Patiënten die huidreacties vertonen door in de zon te komen, mogen het zonlicht niet opzoeken en moeten zich goed beschermen met ‘sunblocks’. Bij slokdarmproblemen kan aangepast voedsel een uitkomst bieden.

Terug naar Artikels