Pijndossier deel 4: Behandeling

Rubriek: Medisch - CIB Algemeen
Dit artikel bestaat uit 4 delen:
1. Pijndossier: deel 1
2. Pijndossier: deel 2
3. Pijndossier: deel 3
4. Pijndossier: deel 4

Door dr. B. Van Houdenhove
Bewerkt door dr. V. Machtelinckx

Behandeling

1. Preventie van chronische pijn

De rol van psychosociale factoren in het chronisch worden van pijn leidt tot belangrijke therapeutische consequenties. Vooreerst met het oog op de preventie, waarvoor volgende globale richtlijnen kunnen worden gegeven:

• acute pijn moet goed behandeld worden met gebruik van vol-doende dosissen pijnstillers. Opgelet voor de narcotische pijnstillers; deze mag men niet te lang nemen.
• artsen moeten attent zijn voor symptomen die erop wijzen dat de pijn chronisch zal worden.
• artsen moeten risicovolle ope-raties vermijden zodat de patiënt snel weer aan het werk kan.
• artsen moeten bereid zijn om de patiënt regelmatig terug te zien en de evolutie van de pijn zorgvuldig op te volgen. Merkt hij dat een majeur psychisch probleem interfereert met de pijn, dan dient hij tijdig te verwijzen naar een psycholoog of psychiater.

2. Revalidatiegerichte benadering

Vele chronische pijnpatiënten kunnen geholpen worden door hen te leren beter met hun pijn om te gaan. De patiënt moet hiervoor bereid zijn een andere visie op zijn probleem te accepteren: niet meer de irrealistische verwachting koesteren "als de oorzaak van mijn pijn wordt gevonden, kan ze worden weg-genomen en is alles opgelost", maar eerder "ik moet proberen met of ondanks de pijn een zo actief en plezierig mogelijk leven te leiden.

De patiënt moet zelfwerkzaam en zelfverantwoordelijk zijn ten aanzien van zijn pijnprobleem. Concreet kunnen technieken worden aangeleerd zoals relaxatie, positieve zelfspraak waardoor hulpeloosheidsgevoel kan vervangen worden door een gevoel van controle over de pijn.

Ook meer algemene sociale vaardigheden kunnen aangewakkerd worden zoals assertiviteit, stress-management, time-management om minder spanning te ervaren in zijn levenssituatie. Via individuele gesprekstherapie of groepstherapeutische sessies kan de betrokkene ondersteund worden in zijn emotionele, relationele of sociale moeilijkheden die toch een versterkende of onderhoudende rol spelen in zijn pijn.

"Gezond gedrag" moet aangemoedigd worden. Fysieke revalidatie kan maximaal benut worden door een kinesist. Ook psychofarmacologische ondersteuning kan geboden worden om depressie, angst, slaapproblemen op adequate wijze te behandelen. Indien nodig moet men een detoxificatieprogramma inzetten om narcotische pijnstillers progressief af te bouwen.

3. Technische handelingen

Er zijn er verschillende voorhanden die zeer nuttig kunnen zijn (TENS, acupunctuur al dan niet elektrisch). Belangrijk is in ieder geval dat de chronische pijnpatiënt beseft dat de medisch-technische benadering van zijn pijn één facet is, maar dat hij zelf een belangrijke bijdrage moet leveren in de pijncontrole om zijn levenskwaliteit optimaal te houden.

4. Persoonsstoornissen

De laatste jaren tracht men mensen met pijn die daarbij een psychiatrische verwikkeling hebben te helpen. Dit heet de "psychosomatische revalidatie-afdeling".
Naast patiënten met chronische pijnklachten worden hier ook patiënten met onbegrepen chronische vermoeidheid opgenomen. Fysieke revalidatie wordt gecombineerd met een psychofarmacologische behandeling en diverse vormen van gedrags-, belevings- en milieugerichte therapeutische strategieën.

Terug naar Artikels