Veranderde toekomst voor myositis?

Rubriek: Medisch - Poly- en Dermatomyositis
Diane Thora
Bron: “Polymyositis: An overdiagnosed entity”, Neurology, 2003; 61:316-21.

Op vrijdag 9 januari 2004 ontvingen drs. I.M. Bronner en dr. M.F.G. van der Meulen tijdens het symposium Een brede kijk op neuromusculaire ziekten in Leiden de Prinses Beatrix Fonds-jaarprijs neuromusculaire ziekten 2003. Zij kregen die prijs voor hun baanbrekend onderzoek op het gebied van myositis. Zij toonden aan dat de diagnostiek bij myositis gebaseerd is op verouderde criteria. Dit leidt tot heel veel verkeerde diagnosen. Patiënten dreigen daardoor niet correct passend te worden ingelicht over de gevolgen van de ziekte die ze in werkelijkheid onder de leden hebben. De Prinses Beatrix Fonds-jaarprijs neuromusculaire ziekten is bedoeld voor een jonge talentvolle onderzoeker die excellent onderzoek heeft verricht op het gebied van neuromusculaire ziekten. De prijs bedraagt 5.000 euro, waarvan de helft vrij te besteden is en de andere helft aan neuromusculair onderzoek moet worden besteed.

Neuromusculaire ziekten

Myositis hoort tot de groep van de neuromusculaire ziekten, ook wel spier- en zenuwziekten genoemd. Dat is een grote verzameling van erfelijke en niet-erfelijke ziekten waarbij spierzwakte, eventueel in combinatie met gevoelsstoornissen, op de voorgrond staat. Veel mensen worden hierdoor rolstoelafhankelijk en kunnen een verkorte levensverwachting hebben als ook de ademhalingsspieren verzwakken. De laatste jaren is veel voortgang geboekt in het onderzoek naar die ziektebeelden, die vroeger als onbehandelbaar bekend stonden.

Criteria voor diagnose myositis

Bij de diagnosestelling van myositis (ontsteking van de skeletspier) wordt over de hele wereld voornamelijk gebruik gemaakt van criteria die in 1975 werden opgesteld. Deze criteria zijn bedoeld om onderscheid te maken tussen diverse varianten van myositis en aandoeningen die er op lijken. Het winnende onderzoek suggereert dat deze criteria dringend aangepast moeten worden. Dat is van belang omdat er verschillen zijn in het ziektemechanisme van de diverse vormen van myositis. In de nabije toekomst valt een verschil in behandeling te verwachten, meer specifiek gericht tegen het onderliggende ziektemechanisme.

Resultaten van de studie

De onderzoekers toonden aan dat bij een groep mensen die in het verleden waren gediagnosticeerd met behulp van de bestaande criteria, te vaak de diagnose “polymyositis” werd gesteld. Feitelijk bleek dat deze diagnose een vergaarbak is geworden van een aantal ziekten die veel gelijkenis vertonen met deze aandoening. De onderzoekers stellen voor de criteria bij te stellen om vaker de juiste diagnose te kunnen stellen. Betrouwbare diagnostiek is immers noodzakelijk voor toekomstig wetenschappelijk onderzoek naar specifieke vormen van behandeling.

Polymyositis

Polymyositis en andere vormen van myositis zijn auto-immuunziekten, waarbij het afweersysteem zich richt tegen de skeletspieren, en vaak ook tegen andere weefsels en organen, zoals bijv. longen en gewrichten. De spierontsteking uit zich door spierpijn, spierzwakte, en kan daardoor tot ernstige beperkingen en handicaps leiden. Die ziekten zijn chronisch, maar wel te bestrijden als de juiste behandeling wordt ingesteld. Doordat deze aandoeningen relatief zeldzaam zijn, genieten ze weinig bekendheid. Hierdoor verlopen de diagnostiek en behandeling niet altijd optimaal.

Terug naar Artikels