Lupus en kinderen krijgen

Rubriek: Lupus, Jongeren
Door Nele Caeyers
Bron: Lupus, volume 13, nr. 9, 2004

Van 20 tot 22 september 2004 vond in Stresa, Italië, de vierde Internationale conferentie plaats over hormonen, zwangerschap en reumatische aandoeningen. Artsen uit de hele wereld kwamen samen om hun laatste bevindingen te tonen en te vergelijken met die van anderen. Er wordt nog steeds veel onderzoek gedaan naar reumatische aandoeningen en hun effect op eventuele zwangerschappen en vice versa, dat bewijst het novembernummer van het tijdschrift “Lupus”, dat volledig gewijd is aan het congres. Omdat een aantal zaken ook voor patiënten interessant kunnen zijn, hier een korte bloemlezing van enkele studies.

Sinds reumatische aandoeningen beter te behandelen en de kansen op een normaal leven hoger zijn, stijgt ook het aantal zwangerschappen bij moeders met een dergelijke aandoening. Meer en meer patiënten krijgen de kans om een gezin met één of meerdere kinderen te stichten. Dit doet dan weer andere vragen rijzen. Kunnen moeders met lupus wel voldoende goed voor hun kinderen zorgen? Lijden de kinderen onder het feit dat ze een zieke moeder hebben? Hebben zulke kinderen misschien meer kans op een ontwikkelingsachterstand, hetzij door de beperkingen van de ouder, hetzij door genetisch bepaalde biologische kenmerken? Aan de Brescia Universiteit in Italië werd rond deze en meer vragen een studie gestart die onderzoekt wat de psychologische gevolgen van een chronische ziekte van een ouder op de ontwikkeling van de kinderen kunnen zijn.

Daaruit bleek eveneens dat heel wat koppels bang zijn voor het verloop van de ziekte tijdens de zwangerschap en vlak erna. Ook de angst om de ziekte over te dragen op de kinderen blijkt een grote bron van onrust. Lichamelijke klachten zoals vermoeidheid en pijn worden meestal overstegen door de wens om een kind te krijgen.

Kinderen van lupusmoeders zijn normaal begaafd. De onderzoekers stelden echter wel vast dat leerproblemen meer lijken voor te komen bij lupuskinderen. Twee eerdere studies vonden aanwijzingen dat de aanwezigheid van Ro-antistoffen en/of antifosfolipide antistoffen de kansen op leerproblemen kunnen verhogen. Er werd geen relatie gevonden tussen het innemen van cortison tijdens de zwangerschap en leerachterstand, wat al een hele geruststelling is als een behandeling noodzakelijk blijkt. De wetenschappers wijzen erop dat een neuropsychologisch onderzoek van de kinderen eerder hun specifieke noden zou kunnen aanwijzen.

De onderzoekers in Brescia kwamen ook tot de conclusie dat peuters van lupusmoeders (vóór de schoolleeftijd) ver boven het gemiddelde staken wat betreft onafhankelijkheid, taalontwikkeling, relationele en praktische ontwikkeling. De ontwikkeling van deze vaardigheden hangt af van familiale omstandigheden. Men kan er dus uit afleiden dat lupusmoeders hun frustraties en onzekerheden die de chronische ziekte meebrengt, omzetten in extra aandacht voor de kinderen. Zogauw de kinderen naar school gaan, en ook daar leren, verdwijnt die voorsprong stilaan. De resultaten van de studie wijzen erop dat een duidelijke evaluatie van zowel fysieke als psychologische aspecten in de opvolging van lupusmoeders belangrijk is, alsook de opvolging van de ontwikkeling van hun kinderen.

Zoals zoveel artsen stelden ook pediaters in Milaan, Italië, zich de vraag of kinderen van moeders met een auto-immuunziekte een verhoogd risico vertonen om ook één van deze ziektes te ontwikkelen. Het is niet de eerste keer dat daar onderzoek naar gedaan wordt. Toch moesten ook zij het correcte antwoord schuldig blijven. Grotere onderzoeken, met meer patiënten, zijn nodig om juiste cijfers te kunnen geven.

Over het gebruik van medicatie tijdens de zwangerschap is ook al heel wat inkt gevloeid. De wetenschap probeert ook op dit domein duidelijke antwoorden te vinden. Het blijft echter moeilijk, omdat niet elke patiënt op dezelfde manier reageert. Lupuspatiënten die zwanger zijn en een opstoot krijgen, moeten ten allen tijde behandeld worden. Een zwangerschap mag nooit een reden zijn om geen medicatie te geven. Zo zou men de patiënte ernstig in gevaar kunnen brengen.
Regel blijft dat de ziekte onder controle moet zijn voor de zwangerschap. Mocht een opstoot ontstaan, dan moet een balans gevonden worden tussen het controleren van de ziekte, het welzijn van de baby en een gezonde zwangerschap voor moeder en kind. Recente onderzoeken tonen aan dat Plaquenil en Imuran tijdens de zwangerschap verder mogen genomen worden.

Stresa bracht nog meer interessants aan het licht. We kunnen een heel tijdschrift wijden aan CIB en zwangerschap! We proberen voor de geïnteresseerden nog enkele korte stukjes op onze website te zetten.

Terug naar Artikels