Home

Gehoor- en evenwichtsproblemen bij de ziekte van Behçet: beschrijving van 62 casussen

Rubriek: Medisch - Vasculitis
Audio-vestibular disturbances in Behcet's patients: report of 62 cases.
Kulahli I, Balci K, Koseoglu E, Yuce I, Cagli S, Senturk M.
Hear Res. 2005 May;203(1-2):28-31.
Bewerking: Diane Thora

Het evenwichtsstelsel (vestibulair systeem)regelt de stabilisatie van beelden op het netvlies tijdens hoofdbewegingen,regelt het lichaamsevenwicht en maakt waarneming van lichaamsbewegingen en de lichaamsstand ten opzichte van de zwaartekracht mogelijk. Het aan weerszijden van het hoofd in het binnenoor gelegen evenwichtsorgaan vormt het belangrijkste zintuig in het evenwichtsstelsel.

Deze studie werd uitgevoerd bij 62 patiënten met de ziekte van Behçet waarvan 34 mannen en 28 vrouwen met een gemiddelde leeftijd van 33,7 (15-60). Er namen ook 62 gezonde mensen (38 mannen en 24 vrouwen)deel aan het onderzoek. Aan de deelnemers werd gevraagd om elke verstoring van het gehoor en evenwichtsproblemen te rapporteren en ondergingen tevens een uitgebreid gehoor- en evenwichtsonderzoek. Alle deelnemers werden getest op het HLA-B51 antigeen. Mensen met het genetisch kenmerk HLA-B51 zijn meer vatbaar voor Behçet, althans in de streken met hogere prevalentie van de ziekte. Dat Behçet-gen is een heel vaag kenmerk dat 80% van de patiënten hebben.

Het zuivere toonaudiogram toonde sensorisch-neuraal verlies van het gehoor bij 20 van de 62 (32%)patiënten met Behçet terwijl de controlegroep normaal was. Sensorisch verlies duidt op een verstoorde werking van het slakkenhuis terwijl neuraal verlies duidt op een verstoring van de verbinding met de hersenen. In een toonaudiogram wordt vastgelegd hoe goed tonen van verschillende luidheid en hoogte gehoord worden. De patiënt krijgt dan verschillende piepjes te horen, soms hard, soms zacht, soms hoog, soms laag. Op het toonaudiogram wordt in een grafiek per toonhoogte (frequentie) aangetekend hoe luid de piepjes moeten zijn opdat ze nog net gehoord kunnen worden. Er was vooral een verlies van het gehoor van hoge frequenties (toonhoogtes). Het menselijk gehoor reageert op frequenties van tussen de 20 Hz en 20 000 Hz. Bij lage frequenties horen we een bastoon en bij hoge frequenties een hoge toon. De toonhoogte is dus de geluidsfrequentie die wij ervaren. De muziek van Mozart is bijv. rijk aan hoge frequenties. Bij alle 20 patiënten werd beschadiging van het slakkenhuis vastgesteld.

De werking van het vestibulaire systeem zelf wordt onderzocht middels calorische (temperatuur) stimulatie en het draaistoelonderzoek. Calorische stimulatie maakt het mogelijk om de werking van het systeem afzonderlijk voor de linker en de rechterkant te beoordelen. Er wordt dan afwisselend koud en warm water in het oor gespoten en met behulp van ENG (electronystagmografie) worden de opgewekte oogbeweging gemeten. De warmte stimulatietest bij alle deelnemers vertoonde een normale vestibulaire (evenwicht)functie.

Oogbewegingen worden direct gestuurd vanuit het evenwichtssysteem en zijn dus een belangrijk hulpmiddel bij onderzoek naar de functie van het evenwichtsorgaan. Bij electronystagmografie, vertoonden 21 (34%) patiënten hypometrische (met minder dan gemiddeld formaat, wat betekent kleiner dan gemiddeld)of hypermetrische (met meer dan gemiddeld formaat) saccaden. Onze ogen bewegen, scannen, constant met kleine sprongetjes (saccaden), hierdoor zien we een gebiedje van ca 20 graden scherp. De rest van ons gezichtveld, tot ca 180 graden, wordt naar buiten toe steeds vager. Deze saccaden veroorzaken snelle en grote bewegende beelden op onze retina. Deze beelden worden door onze hersenen onderdrukt, zodat we niet één grote waas zien, een proces dat saccadische suppressie wordt genoemd. Bij electronystagmografie worden elektroden op de huid geplakt aan weerszijden van de ogen. Wanneer de ogen draaien verandert de gemeten spanning in de elektroden. Deze spanningsverandering wordt geregistreerd en geeft daarmee de hoekverdraaiing van de ogen aan.

Het HlA-B51 antigeen werd gevonden bij 15 van de 20 patiënten met gehoorverlies.

Verder onderzoek dient te gebeuren om deze onderzoeksresultaten juist te kunnen inschatten op hun waarde voor de praktijk.

Terug naar Artikels